İsrail’in işgal süreci, Birleşmiş Milletler’in 1947’deki 181 numaralı kararıyla başlamıştır. Bu kararla tarihi Filistin topraklarının yüzde 56’sından fazlası Yahudilere bırakılmıştır. İsrail, 14 Mayıs 1948’de bağımsızlığını ilan etmiş ve 1948’deki ilk savaşla tarihi Filistin topraklarının yüzde 68’ine yakınını ele geçirmiştir.
İsrail, 1967’deki “Altı Gün Savaşı” ile Doğu Kudüs, Batı Şeria, Gazze Şeridi, Sina Yarımadası ve Golan Tepeleri’ni işgal etmiştir. Bu işgaller sonrasında yaşanan savaşlarla Mısır ile barış anlaşması imzalanmış olsa da Golan Tepeleri’ndeki işgal devam etmektedir.
İsrail, Lübnan’ı da çeşitli bahanelerle işgal etmiş ve çekilmiştir. Ancak 30 Eylül’de başlatılan işgal, 5,3 milyon nüfuslu ülkede büyük göçlere sebep olmuştur.
İsrail, 1967’de işgal ettiği Batı Şeria, Doğu Kudüs ve Golan Tepeleri’nden çekilmemiş, aksine işgal politikasını pekiştirmiştir. Bugün bu bölgelerde yasa dışı yerleşim birimleri ve Yahudi yerleşimciler bulunmaktadır.
Gazze Şeridi’ni de işgal eden İsrail, 2005’te tamamen çekilse de 2023’te tekrar işgal etmiştir. Netanyahu yönetimi, Gazze’deki işgali kalıcı hale getirmeyi amaçlamaktadır.
Son olarak, İsrail ordusu Baas rejiminin devrilmesinden sonra Suriye’deki tampon bölgeyi işgal etmiştir. Netanyahu, işgalin geçici olduğunu savunsa da bölgedeki güvenliği sağlayacak düzenlemenin olana kadar işgalin devam edeceğini belirtmiştir.
Bu süreçte, İsrail’in işgal politikaları ve işgal bölgelerindeki tutumu uluslararası toplumda tartışma yaratmaya devam etmektedir. Netanyahu yönetimi, işgallerin devam edeceğini ve güvenliklerini sağlayacakları düzenlemeler oluncaya kadar çekilmeyeceklerini vurgulamaktadır.
