Yazar Kamuran Bican İle Söyleşiler…
Soru 1 : Kamuran Hanım öncelikle kendinizden biraz bahseder misiniz?
1959 yılı Çankırı, Ilgaz doğumluyum. Emekli öğretmenim. Evliyim ve iki kız annesiyim. 2019 tarihinden bu yana Balıkesir, Edremit’te yaşamaktayım. Son üç yıldır da eşimle birlikte zaman zaman karavanda yaşantı sürmekteyiz.
Soru 2 : Peki teşekkür ediyorum, yazmış olduğunuz kitaplarınızın içeriğinden bahsedebilir misiniz?
Bende teşekkür ediyorum. Kitaplarımın içeriği kendi yaşantım üzerine. Adından da anlaşılacağı üzere ‘Ben Bir Obsesifim’, diğer devamı niteliğindeki kitabımın adı da’ Ben Bir Obsesifim, Tati’mle.’ Tati sıkıntılı yaşantımın bir dönemine eşlik eden köpeğimin adı. Kitaplarım obsesiflikle geçen yaşantımı anlatıyor.
Soru 3 : Peki teşekkürler. Kitabınızla ilgili olumlu dönüşler var, Bu başarınızın sırrı nedir, yaşadığınız bu duyguyu tarif eder misiniz?
Kitaplarımla ilgili nasıl bir dönüş alacağımı çok merak ediyordum. Olumlu dönüşler aldım, tabi ki çok mutlu oldum, bu duygunun bende yarattığı his başarılı olma duygusuydu.Duygularımı katıksız, samimi olarak yazmak bana olumlu olarak dönüş yaptı diye düşünüyorum.
Soru 4 : Peki yazma sürecinden biraz bahseder misiniz, yazarken neler hissediyorsunuz, size ilham veren şeyler nelerdir?
Yazmaya başlayınca arkası geliyor; önemli olan başlangıç yapmak.Bu durum bende de aynen böyle oldu. Obsesifli bir yaşantının yükünü yazarak boşaltmam gerekiyormuş; hele ki bu süreç 13 yaşından 65 yaşına dek uzanıyorsa..Gerçi yaşantımı 43 yaş dolaylarında kaleme almıştım, son senelerde yazdıklarımı derleyip yayınlatmaya karar verdim. Yazım işim tamamlandığında hafiflemiştim; üstümden ağır bir yük kalkmıştı. Bu durum da yazmamın zorunluluk olduğunu bana anlattı. Yazarken yaşadıklarımı bire bir tekrardan yaşadım. Yazma konusunda ilham veren durumlara gelince..bu konuda en büyük itici güç; yakın çevremin yazma konusunda yaptıkları baskı diyebilirim.
Soru 5 : Anlıyorum. Peki aileniz ve yakın çevrenizden aldığınız dönüşleri paylaşmak ister misiniz?
Kitaplarımda dediğim üzere yaşantımı anlattım, duygularımı aktarmaya çalıştım. Hayatımın en yakın tanığı eşim, öğrencilik yaşantısı içerisinde olan kızlarım yaşantıma ne kadar tanıklık yapabilmişlerdi, yaşadıklarımın ne ölçüde farkındaydılar?
Anlatılarımı okuyup, o dönemlerdeki duygularımı öğrenince ne düşüneceklerdi; çünkü herşeyi tüm çıplaklığıyla aktarıyordum. Çok merak ediyor, aynı zaman da da oldukça endişeliydim.Okudukları anlatının içeriğini bilmem, onların adına beni üzüyordu.Nitekim eşim okurken çok zorlandı; benim gibi olayları tekrardan yaşamak onu bunaltmıştı; benim adıma da üzüldüğünü görüyordum. En yakınının içinde kopan fırtınalardan bi haber olmanın acısını akabinde facebook paylaşımında dile getirdiğini okudum.Yakın zamanda kızlarım okudu; onlarda etkilenmışti, bir süre kendilerine gelemediklerini belirttiler. Üzgünüm ama heybemdeki buydu. Yakın arkadaşlarımdan da beğeni üzerine geri dönüş aldım, tabi ki mutlu oluyorsun.
Soru 6 : Anlıyorum, peki yeni bir kitap projeniz var mı?
Yeni bir kitap projem var.Üçüncü kitap olarak yine ” yaşadığım olaylardan kesitler anlattığım “Ben Bir Obsesifim, Anılar” adlı bir kitabım bulunmakta; bu yılın sonuna bir terslik olmazsa çıkartmayı düşünüyorum.
Soru 7 : Açıklamalarınız için teşekkür ederim. Son olarak sizi okuyan, takip eden okurlarımıza söylemek istediğiniz bir şey var mı?
Ben de bana bu olanağı sağladığınız için çok teşekkür ederim.Kitap yazma işi karşılıklı bir etkileşim.Her ne kadar yazmak bireysel bir durum olsa da devamı sanırım karşılıklı olumlamalarla ilerleyecek gibi görünüyor.
