İnternette dolaşırken karşımıza çıkan “I’m not robot” testlerinin aslında insan olup olmadığımızı belirleme amacının ötesinde bir işlevi var. Botlar, verilen görevleri otomatik olarak yerine getiren programlardır ve internet kullanımımız sırasında bizi sürekli takip ederler. Botlar aracılığıyla internet üzerindeki her tıklama, arama ve alışveriş işlemi kaydedilir ve yönlendirilir. Bu durum, dijital dünyadaki altyapı açıklarından yararlanmak isteyen kötü niyetli aktörlerin işini kolaylaştırır.
Botlarla mücadele etmek ve kitapları dijitalleştirmek için Google tarafından geliştirilen CAPTCHA sistemi, web sitelerinde istenmeyen botları filtrelemek için kullanılır. Bu sistem, insanların kolayca çözebileceği ancak programların zorlanacağı görsel bulmacaları içerir. CAPTCHA sistemi, botları engellemenin yanı sıra klasik kitapları dijitalleştirmek için de kullanılmaya başlanmıştır.
Google, “I’m not robot” testlerinin daha kullanıcı dostu bir versiyonunu 2015 yılında başlattı. Bu testte önemli olan kutucuğu işaretlemek değil, gerçek bir insanın tıklama davranışını simüle etmesidir. Google, kullanıcıların fareyi hareket ettirirken gösterdiği davranışları analiz ederek insan ve botu ayırt edebilmektedir. Bu sayede Google, sadece kitapları değil aynı zamanda Google Maps gibi uygulamalarında da yapay zekayı eğitmektedir.
Google’ın diğer testleri arasında fotoğraflardaki nesneleri tanıma ve işaretleyerek yapay zekayı eğitme bulunmaktadır. Bu testler, sürücüsüz araçlar için insan gözüyle eğitim amacıyla kullanılmaktadır. Kullanıcılar, resimlerdeki nesneleri işaretlerken aslında Google’ın yapay zekasını eğitmekte ve geliştirmektedirler. Bu testler sayesinde yapay zeka, çeşitli nesneleri tanıyıp analiz etme becerisini geliştirmektedir.
Sonuç olarak, “I’m not robot” testlerinin asıl amacı sadece insan olup olmadığımızı belirlemek değil, aynı zamanda yapay zekayı eğitmek ve geliştirmektir. Bu testler aracılığıyla günlük hayatta karşılaştığımız basit görevler aslında yapay zekanın büyük bir gelişimine katkı sağlamaktadır.
